سه شنبه ۲۸ مهر ساعت 10:28

سرویس مد و لباس هنرآنلاین: سحر قربانی، کارشناس طراحی پارچه و لباس، در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: طراحی لباسهای من دو جنبه دارد. یک بخش آن که به طراحی و دوخت مانتو، پالتو و... اختصاص دارد با سلیقه خود ما انجام شده و در نمایشگاه ارائه میشود. در بخش دیگر هم از مشتریان بر اساس سلیقه و خواست آنها سفارش دوخت لباس گرفته میشود.
او با اشاره به اهمیت کار گروهی گفت: یکی از دلایل اینکه باعث شد بتوانیم 5 نمایشگاه برگزار کنیم و از نظر خود و مشتریان موفق باشیم این بود که همیشه کار گروهی انجام دادیم و از نظرات یکدیگر بهره بردیم. عطرین ضاد، فریبا قاسمی و پروین اکبری همکاران من هستند و همه امور را با نظر همدیگر پیش میبریم.
قربانی در مورد ویژگی کارهای خود گفت: اولین نکتهای که در نظر میگیرم این است که برای همه سن و قشری طراحی انجام دهم تا افراد مختلف بتوانند لباس مورد پسند خود را انتخاب کنند. نکته دوم این است که بعضی از خانمها در عین شیکپوش بودن به پوشیدگی لباس توجه زیادی دارند و ما سعی میکنیم خواسته آنها را برآورده کنیم. همچنین به مشتری حق انتخاب میدهم تا سلیقه خود را در کار دخالت دهند. به این منظور تمام نمونههای رنگی یک جنس پارچه را تهیه میکنم تا وقتی نمونه اصلی با سلیقه رنگی من دوخته شد، مشتری بتواند رنگ مورد علاقه خود را سفارش دهد.
او با بیان اینکه سعی میکند کاری متفاوت از دیگران ارائه دهد افزود: کار مزونهای دیگر را میبینم تا آنچه طراحی میکنم با آنها متفاوت باشد. با توجه به اینکه رشته تحصیلی من طراحی پارچه بود، از پارچههایی که میخرم به شکل مستقیم استفاده نمیکنم و با استفاده از چاپ، بافت، سوزندوزی و... روی پارچه، سعی میکنم لباس متفاوت و خاصی تولید کنم. امروزه بیشتر مردم به دنبال لباس متفاوتی هستند که شبیه آن وجود نداشته باشد و انجام تغییرات در پارچه باعث تفاوت آن لباس با دیگران میشود.
قربانی در مورد قابلیت استفاده از دوختهای سنتی گفت: کار من ترکیبی از دوختهای مدرن و سنتی است. در دانشگاه بسیاری از دوختهای سنتی ایران را یاد گرفتیم و حالا در کار خود بعضی از آنها را به شیوه سنتی انجام میدهم و بعضی را تغییر میدهم یا ترکیبات جدیدی ایجاد میکنم. به عنوان مثال در مجموعه آخر خود از ترکیب تکههای چرم و دوختهای سنتی استفاده کردم که بسیار مورد استقبال قرار گرفت.
قربانی افزود: زمانی که وارد دانشگاه شدم دوست داشتم رشته طراحی لباس را بخوانم اما با توجه به اینکه سابقه چند سال خیاطی کردن را داشتم متوجه شدم آن رشته کمکی به من نمیکند. اما طراحی پارچه برایم بسیار مفید بود چون علاوه بر بافت پارچه، تکنیکهای سنتی و مدرن چاپ و رنگرزی را آموختم و این کار به من کمک کرد روی همه لباسهایم طراحی و چاپ انجام دهم. بخشی از دروس این رشته هم به بخش صنعتی مربوط است و اصولی مانند بافت توری، ملافه، پرده و... را آموختیم که برای کار در کارخانهها مناسب است.
او در مورد وضعیت طراحی لباس در ایران گفت: متاسفانه تعدادی از کسانی که به عنوان طراح فعالیت میکنند تخصصی در این زمینه ندارند. حتی در دانشگاه افرادی را میدیدم که فقط تئوری کار را بلد هستند و توان اجرای طرح خود را ندارند. به نظر من یک طراح لباس باید خیاط خوبی هم باشد، نه به این معنی که خودش لباسها را بدوزد، بلکه باید بداند مدلی که طراحی میکند امکان دوخت دارد یا نه.
قربانی ادامه داد: کسانی که مزون راهاندای میکنند معمولا یکی از شرایط را ندارند. اگر طراح لباس هستند، خیاطی نمیدانند و طرحهایی میزنند که امکان دوخت ندارد. اگر هم خیاط باشند، طراحی بلد نیستند و فقط به کپی کردن طرح مزونهای دیگر یا ژورنالها میپردازند. در حال حاضر تعدادی از مزونها فعالیت بسیار خوبی دارند و کاملا موفق هستند اما تعداد بسیاری وجود دارند که کار بیکیفیت انجام میدهند. این مزونها با الگو گرفتن از مزونهای موفق، قیمتهای بالایی برای محصول خود در نظر میگیرند و به همین دلیل نمیتوانند موفق باشند و بعد از مدتی کنار میروند. به نظر من قیمت لباس باید متناسب با قدرت خرید مردم باشد و در عین صرفه داشتن، آنقدر بالا نباشد که مشتری نتواند آن را بخرد.
انتهای پیام/